Voyager 1 zbliża się do granicy, której nie osiągnęło wcześniej żadne urządzenie zbudowane przez człowieka. 18 listopada 2026 roku sonda znajdzie się dokładnie jedną dobę świetlną od Ziemi, czyli około 25,9 mld kilometrów od naszej planety.
Taki dystans mocno zmienia znaczenie słowa „kontakt”. Sygnał radiowy z Ziemi będzie potrzebował pełnych 24 godzin, aby dotrzeć do Voyagera 1. Jeśli sonda natychmiast odeśle odpowiedź, wróci ona po kolejnej dobie. Od wysłania polecenia do otrzymania reakcji mogą więc minąć dwa dni.
Najważniejsze informacje w skrócie:
- Voyager 1 osiągnie dystans jednej doby świetlnej 18 listopada 2026 roku
- nastąpi to o 11:16:07 czasu polskiego
- sonda będzie wtedy około 25,902 mld km od Ziemi
- sygnał radiowy potrzebuje 24 godzin na podróż w jedną stronę
- odpowiedź może wrócić najwcześniej po kolejnych 24 godzinach
- Voyager 1 jest najdalszym urządzeniem zbudowanym przez człowieka
- sonda działa od 1977 roku
- od 2012 roku znajduje się w przestrzeni międzygwiazdowej
Jedna doba świetlna to ponad 25,9 mld kilometrów
NASA wylicza, że Voyager 1 przekroczy granicę jednej doby świetlnej w środę 18 listopada o 5:16:07 czasu EST, czyli o 11:16:07 w Polsce. W tym momencie od sondy do Ziemi będzie około 16,094 mld mil, czyli 25,902 mld kilometrów. Żaden obiekt stworzony przez człowieka nie znalazł się wcześniej tak daleko od naszej planety.
Doba świetlna nie opisuje jednak czasu spędzonego przez sondę w kosmosie. Jest jednostką odległości — tak samo jak rok świetlny. Oznacza drogę, którą światło pokonuje w próżni przez dokładnie 24 godziny. Voyager potrzebował niemal 50 lat, aby dotrzeć do miejsca oddalonego od Ziemi o taką wartość.
Sonda porusza się obecnie z prędkością około 61 tys. km/h, więc każdego dnia dystans nadal rośnie. Voyager 2 znajduje się bliżej i według obecnych obliczeń osiągnie tę samą granicę dopiero w listopadzie 2035 roku. Pierwszeństwo Voyagera 1 pozostanie więc kolejnym rekordem misji rozpoczętej jeszcze w latach 70.
Polecenie będzie lecieć do sondy przez całą dobę
Komunikacja z Voyagerem 1 odbywa się przez należącą do NASA sieć Deep Space Network. Fale radiowe poruszają się z prędkością światła, dlatego od 18 listopada pojedyncze polecenie wysłane z Ziemi będzie potrzebowało około 24 godzin, aby dotrzeć do sondy. Nie da się tego opóźnienia skrócić szybszym nadajnikiem ani mocniejszą anteną.
Jeżeli po otrzymaniu polecenia Voyager od razu wyśle dane zwrotne, sygnał będzie potrzebował kolejnych 24 godzin na podróż w przeciwną stronę. Cały cykl komunikacyjny może więc trwać około dwóch dni. Kierowniczka projektu Voyager Suzanne Dodd obrazowo tłumaczy, że po wysłaniu sondzie „hello” można właściwie wrócić do domu i czekać dwa dni na odpowiedź.
Ma to duże znaczenie podczas diagnozowania usterek. Inżynierowie nie mogą wprowadzić poprawki i kilka minut później sprawdzić jej efektu. Każda komenda wymaga cierpliwości, a przy bardziej złożonym problemie kolejne próby mogą rozciągnąć się na wiele dni. Im dalej leci Voyager, tym bardziej praca nad sondą przypomina bardzo powolną rozmowę.
Może Cię zainteresować: NASA wysłała w kosmos teleskop, który zobaczy 100 razy większy fragment nieba niż Hubble
Voyager 1 działa od 49 lat i nadal przesyła dane
Voyager 1 wystartował 5 września 1977 roku. Misja była pierwotnie przygotowana do badań Jowisza i Saturna, ale po wykonaniu głównych zadań sonda kontynuowała lot w stronę granic Układu Słonecznego. W sierpniu 2012 roku przekroczyła heliopauzę i stała się pierwszym urządzeniem zbudowanym przez człowieka działającym w przestrzeni międzygwiazdowej.
Prawie pół wieku pracy oznacza jednak coraz poważniejsze ograniczenia energetyczne. Voyager korzysta z radioizotopowych generatorów termoelektrycznych, których moc z każdym rokiem spada. NASA stopniowo wyłącza więc kolejne instrumenty, żeby zachować energię dla najważniejszych systemów naukowych i komunikacyjnych tak długo, jak tylko będzie to możliwe.
Pod koniec października 2026 roku sonda miała również krótką przerwę w komunikacji. NASA przywróciła kontakt i nadal analizuje przyczynę problemu, jednocześnie oszczędzając dostępne zasoby energetyczne. Voyager pozostaje aktywną misją i wciąż przesyła informacje o środowisku znajdującym się poza heliosferą. Każdy kolejny rok działania urządzenia zaprojektowanego w latach 70. jest dziś osiągnięciem samym w sobie.
Może Cię zainteresować: Dlaczego południowy biegun Księżyca jest tak ważny? Chodzi nie tylko o wodę
NASA chce uczcić historyczny moment światłem z Ziemi
Przekroczenie jednej doby świetlnej nie spowoduje żadnej fizycznej zmiany po stronie Voyagera. Sonda nie przekroczy nowej granicy kosmicznej i jej instrumenty nie zarejestrują szczególnego zdarzenia. Znaczenie tego momentu wynika wyłącznie z odległości oraz skali podróży rozpoczętej niemal pół wieku wcześniej.
NASA przygotowała jednak specjalną akcję „Shine Bright for Voyager’s Light-Day”. Wieczorem 17 listopada uczestnicy na całym świecie mogą skierować światło w niebo i nadać alfabetem Morse’a litery VGR, czyli znak wywoławczy Voyagera. Agencja przygotowała nawet narzędzie na smartfony automatycznie generujące odpowiednią sekwencję błysków.
Światło z telefonu oczywiście nie zostanie odebrane przez sondę. Akcja ma charakter symboliczny i ma pokazać skalę dystansu, jaki pokonał Voyager 1. NASA zaplanowała również wydarzenia poświęcone misji w dniach otaczających przekroczenie granicy. O 11:16 czasu polskiego 18 listopada najdalszy wysłannik ludzkości znajdzie się dokładnie tam, gdzie nawet światło potrzebuje całej doby, żeby dotrzeć z Ziemi.
Źródło: NASA Science, NASA Jet Propulsion Laboratory. Opracowanie własne.
Dziękujemy za przeczytanie artykułu na Techoteka.pl.
Codziennie publikujemy najważniejsze informacje z Polski i ze świata dotyczące technologii, sztucznej inteligencji, nowych rozwiązań cyfrowych oraz trendów technologicznych, które kształtują przyszłość.
Obserwuj nas na Facebooku, aby być na bieżąco z najważniejszymi wydarzeniami ze świata technologii.



